Zie ook ‘Nieuwtjes’ voor updates rond de ontwikkelingen van de stichting

Nicole is therapeut en communicator met een jarenlange praktische ervaring. Ze spreekt de taal van de jongeren, is humoristisch, verantwoordelijk, streng, to the point, liefdevol, 7×24 uur paraat en beschikbaar of zorgt voor vervanging zodat er altijd iemand voor de kinderen is.

Ook de ouders en andere gezinsleden worden waar mogelijk ondersteund en begeleid, zodat de hulp ook voor de andere kinderen binnen het gezin doorwerkt. Er is sprake van zowel individuele sessies, opvang en begeleiding, als van gezinsbegeleiding. En in sommige gevallen relatietherapie. Nicole doet de opvang al ruim 30 jaar, sinds haar 18e, vanuit haar eigen huis.

Door de jaren heen heeft Nicole samen met haar man Rob verschillende jongeren opgevangen en verzorgd, sommige ook als pleegkind, in hun eigen huis. Ieder kind is uniek en heeft een eigen aanpak nodig, en dat is voor Nicole de uitdaging. Het zijn in feite normale kinderen, waar niemand raad mee weet of die nergens anders terecht kunnen, maar uiteraard wel liefde en begeleiding nodig hebben. Nicole kan ze eventueel ook doorverwijzen naar de juiste hulpverlening binnen haar uitgebreide netwerk.

Rob is vrij onverwacht overleden in 2006. Nicole is aanvankelijk alleen doorgegaan met de opvang van jongeren bij haar thuis. Toen Rob wegviel, werd het echter een heel stuk zwaarder, zowel emotioneel als financieel. Dit was toen de reden voor Nicole om alleen nog ambulante opvang van jongeren te doen, zonder inwonende kinderen. Er kwamen echter nog wel regelmatig logees voor crisisopvang, maar doordat het inkomen van Rob weg was gevallen en Nicole’s spaargeld langzaam opraakte, was het financieel moeilijk vol te houden.

Tot 2011 werd alles betaald uit haar eigen inkomen, zonder enige vergoeding of subsidie voor gemaakte onkosten. Maar doordat er niet voldoende geld meer binnenkwam dreigde deze innovatieve, laagdrempelige, unieke en bewezen effectieve manier van jongerenwerk ten onder te gaan. Echter in februari 2011 is het werk van Nicole op advies van de leden van Stichting True Blue (STB) in een stichting ondergebracht. Dit werd Stichting Nicole’s Huiskamer (SNH). STB ondersteunde met advies en financiële middelen om in ieder geval door te kunnen gaan met het jongerenwerk zoals dat bij SNHK gedaan wordt.

SNH groeit door en in 2013 koopt Nicole op advies van STB een groter huis, omdat het werk in haar inmiddels te kleine huurwoning en extra huurlocaties niet goed meer gedaan kan worden. Na lang zoeken en in overleg met de gemeente wordt het Peperstraat 3. Hier kan alles onder een dak plaatsvinden; wonen, werken, opvang, begeleiden en de trainingen voor ouders en jongeren. Het huis moest echter enorm worden aangepast, maar verschillende vrijwilligers, donateurs en sponsors hebben gezamenlijk geholpen om de verbouwing en verhuizing binnen 3 maanden te realiseren. Vanaf 1 maart 2013 zijn de deuren van de nieuwe locatie officieel open gegaan.

Vanaf 2014 is SNH een Calibris / SBB leer/werkplek, heeft een ISO keurmerk en is lid van Zorg Coöperatie West-Friesland. Kortom er is flink aan de weg getimmerd om alles zo te professionaliseren dat SNH ruimschoots aan alle eisen kan voldoen.

SNH is een ANBI stichting (Algemeen Nut Beogende Instelling). Door de bezuinigingen blijft hulp echt hard nodig. Thans wordt er gewerkt om structurele erkenning van de 7 gemeenten met bijbehorende financiële middelen voor elkaar te krijgen, maar maar tot die tijd blijft de stichting compleet afhankelijk van particuliere donaties en sponsoring.